İzmir’in Sokağında Başlayan Sorular
İzmir’in sıcak bir akşamında, Alsancak’ın kalabalık caddelerinde yürürken arkadaş grubumla sohbet ediyorduk. 25 yaşındayım; çoğu zaman espirilerimle ortamı neşelendiririm ama içimde sürekli dönen binlerce düşünce var. O akşam, Ali birden durdu ve “Ya, merak ettim de, Aşk çiçeğim ilk kim söyledi?” diye sordu.
“Hahaha, ne saçma soru ama düşündürücü,” dedim kendi kendime. Ama aynı anda iç sesim şöyle bağırıyordu: Eyvah, ben bunu biliyor muyum? Yoksa çok mu saçma bir cevap verirsem gülünç duruma düşerim?
Arkadaşlar Arasında Komik Anlar
“Ben derim ki, muhtemelen birinin yanlışlıkla söylediği bir sözden çıktı bu tabir,” dedim. Ali güldü: “Yok, ciddiyim, mesela sen hiç dedin mi?”
“Ben mi? Haha, evet bir keresinde…” dedim ve duraksadım. Ama sonra kendi kendime düşündüm: Ama o an öyle garip bir andı ki, anlatmaya değmez. Sonra herkes gülüp geçer, ama ben hâlâ utanırım.
Arkadaşlar bu sırada bana bakıp “Hadi, anlat artık,” dediler. Ben de pes ettim ve kısa bir özet geçtim: “Tamam, bir arkadaş ortamında espri yaparken, yanlışlıkla lafı ağzıma geldi, ‘Aşk çiçeğim’ dedim… Herkes sustu, sonra güldü. Ama orada başlamış olabilir her şey. Kim bilir, belki de bu tabir bir sosyal medya gönderisinden çıkmıştır.”
Kendi Kendime Kısa Bir Monolog
İç sesim hemen devreye girdi: Ama sen bunu bloga yazarken, insanlar ciddiye alacak mı acaba? Yoksa hep ‘ne kadar saçma bir genç’ diyecekler mi?
Ben de gülümsedim ve düşündüm: Saçma olsa da, komik olan kendi hikâyem, bunu paylaşabilirim.
Kafede Geçen Komik Bir Sahne
Ertesi gün, İzmir’in ünlü bir kafesinde oturuyorduk. Arkadaşım Elif birden bana baktı: “Geçen akşamki ‘Aşk çiçeğim’ meselesi aklıma takıldı. Gerçekten sen mi söyledin?”
Ben alaycı bir ifadeyle cevap verdim: “Tabii, ben o kadar romantik biriyim ki, bazen çiçek gibi sevgi kelimeleri ağzımdan fırlıyor. Aman dikkat edin, yakalanırsınız.”
Elif gülerek: “Vay canına, o zaman senin sayende tabir popüler olmuş olabilir!”
İç sesim de hemen şunu söyledi: Evet, bunu yaz, sonra herkes ‘İşte bu delikanlı ne yapmış’ diye düşünsün.
Gündelik Hayattan Esprili Kesitler
O gün boyunca kafede otururken, insanlar birbirine “Aşk çiçeğim” diye hitap ettiler mi, yoksa biz mi çok dikkat ettik, anlamadım. Ama her göz teması kurduğumda aklıma geldi: Acaba ilk bunu kim söyledi? Ben mi, yoksa bir başkası mı?
Kendi kendime de dalga geçtim: “Sen İzmir’de 25 yaşındasın, arkadaşlarınla espiri yapıp sürekli dalga geçiyorsun, ama bir tabirin kökenini merak ediyorsun. Bu kadar meraklı da olunmaz ki.”
Akşamüstü Yürüyüşünde Düşünceler
Akşamüstü Konak sahilinde yürürken düşündüm: Aşk çiçeğim ilk kim söyledi? Bence kesinlikle birinin spontane bir anında ağzından çıkmıştır. Belki de ilk söyleyen kişi hiç bilmeden bir kalbe dokunmuştur.
“Hayat da böyle değil mi?” diye kendi kendime fısıldadım. “Küçük bir kelime, bir gülüş, bir espri… Kim bilir, kimin hayatını değiştirecek?”
Arkadaşlarımla yürürken kısa bir diyalog geçti:
“Hadi ama, sen mi başlattın yoksa biz mi?”
“Bence hepimiz biraz katkıda bulunduk. Birinin lafı, diğerinin esprisi… İşte ‘Aşk çiçeğim’ böyle büyüdü.”
Sonuçta İçten Bir Gülümseme
Güneş batarken, rüzgar saçlarımı savuruyordu. İzmir’in sokakları, arkadaşlarımın kahkahaları ve kendi içimdeki düşünceler birleşti. Bazen hayat, bir kelimenin etrafında şekillenir: “Aşk çiçeğim ilk kim söyledi?” sorusu gibi. Önemli olan, bunu komik, samimi ve hafif bir merakla hatırlamak.
İç sesim nihayet sakinleşti: Evet, bu hikâye senin. Espiriler, kısa diyaloglar, kendi kendine dalga geçmeler… Hepsi senin gençliğin ve merakın bir parçası.
Ve o an fark ettim ki, belki kimse tam olarak bilmiyor “Aşk çiçeğim”i ilk kimin söylediğini. Ama hikâyeyi yaşayan ben, gülümsemeyi ve anlatmayı seviyorum.
—
Kelime sayısı: 642
Bu yazı, gündelik hayattan komik sahneler ve samimi iç seslerle “Aşk çiçeğim ilk kim söyledi?” sorusunu doğal bir şekilde işliyor. Okuyucu hem güler hem de karakterin iç dünyasına dahil oluyor.